• /files/pro/i_0135/02_Hotel_the_EXCHANGE.jpg
  • /files/pro/i_0135/06_Hotel_the_EXCHANGE.jpg
  • /files/pro/i_0135/08_Hotel_the_EXCHANGE.jpg
  • /files/pro/i_0135/05_Hotel_the_EXCHANGE.jpg
  • /files/pro/i_0135/03_Hotel_the_EXCHANGE.jpg
  • /files/pro/i_0135/07_Hotel_the_EXCHANGE.jpg
  • /files/pro/i_0135/01_Hotel_the_EXCHANGE.jpg
  • /files/pro/i_0135/04_Hotel_the_EXCHANGE.jpg

Hotel The Exchange

Midden in de crisis, op 3 december 2011, werden aan het Damrak Hotel The Exchange, café Stock en contemporary departmentstore OPTIONS! geopend. Dit initiatief van Suzanne Oxenaar, Otto Nan en Gerrit Groen, bekend van Lloyd Hotel & Culturele Ambassade, laat architectuur en mode samenkomen. Met het Damrak als catwalk en hotelkamers als modellen, aangekleed door studenten van het Amsterdam Fashion Institute (AMFI). Het hotel won al verschillende prijzen. In oktober 2012 ontvingen Oxenaar en Nan de Dutch Design Award voor beste opdrachtgever, terwijl INA MATT genomineerd was voor het beste interieur voor hetzelfde hotel. Het juryrapport prijst hun drijfveer om te komen tot een beter functionerende maatschappij, door in de publieke ruimte de interactie tussen gebruiker en design een podium te bieden. ‘Het duo zoekt daarbij steeds naar mensen die lef tonen – bij ontwikkelaars en ontwerpers, maar ook bij banken en financiers. Met een beperkt budget weten ze toch de vertaalslag te maken naar een unieke uitstraling en kwaliteit van design.’

Andere initiatiefnemer

'In 2004 werden het Lloyd Hotel & Culturele Ambassade geopend. Daar kregen we veel goede reacties op. Toen het hotel vijf jaar open was en het daar allemaal goed liep, wilden Otto Nan en ik graag nog een hotel beginnen, iets internationaals in Berlijn of Madrid. Door de crisis kwam dit echter niet van de grond. We besloten iets in Amsterdam te gaan doen. Hier is door de gemeente een hotelloods in het leven geroepen, omdat zij de realisatie van 9000 nieuwe hotelkamers tot 2015 ambieert. Hotelloods René van Schie deed ons een aantal voorstellen, waaruit wij tot zijn verbazing het Damrak selecteerden. En dan sta je daar, midden op het Damrak. In ons achterhoofd hadden we het verhaal dat de gemeente het Damrak ziet als Rode Loper, een stadsvernieuwingsproject van NV Stadsgoed met als doel het Damrak te verfraaien als entree van de stad. Ook waren we bekend met de fashion-laag die over de Wallen is neergelegd. Midden tussen al die stromen paraderende mensen zei Otto ‘Rode loper, rode loper? Het lijkt hier meer op een catwalk.’ Zo ontstond het idee om op deze plek iets met mode en architectuur te doen.'

Andere opdrachtgever

'Toen we met hotelloods René van Schie spraken liep de aanbesteding al, en hadden we nog twee weken om een visie in te dienen. In die tijd hebben we het concept gemaakt om ‘de hotelkamers aan te kleden als modellen’. Wij besloten om dat door studenten van het Amsterdam Fashion Institute (AMFI) te laten doen. Tijdens het India festival in het Lloyd Hotel hadden we al samengewerkt met AMFI. We waren toen onder de indruk van hun grote professionaliteit. Met het AMFI hebben we een selectieprocedure gehouden. Twintig studenten hebben voor ons gepitched, en daar hebben wij tien ontwerpers uit geselecteerd.

Voor modestudenten vind ik het soms moeilijk dat hun vak zo trendgevoelig is. Door die vluchtigheid verdwijnt er heel veel. Met het concept van The Exchange heb ik iets ruimere mogelijkheden voor hen willen scheppen. Zo zijn ze buiten hun eigen metier van de kleding gaan werken, en kunnen daardoor ook breder benaderd worden. Sommige accessoires en stoffen uit de hotelkamers worden nu verkocht in onze winkel ‘OPTIONS!’. Om dit soort projecten te laten slagen heb je overigens wel mensen naast je nodig die er vierkant achter staan. En dat deed de directie van het Amfi voluit.'

Andere overheid

'In een poging om de binnenstad leefbaar te houden besloot het stadsbestuur van de gemeente Amsterdam al eerder om vastgoed van dubieuze ondernemers in de Wallen op te kopen en te transformeren tot werkruimtes voor fashiondesigners, kledingontwerpers en kunstenaars. Op de plaats van Hotel The Exchange, Stock en OPTIONS! zaten eerst een Argentijnse grill, pizzeria, twee hotels en kantoorruimte. De panden waren jarenlang in het bezit van Asaf Barazani: de omstreden Israëlische zakenman en vastgoedondernemer. NV Stadsgoed kocht in 2009 veertien van de Barazani-panden op, deels in een poging om de verloedering van het Damrak te keren. Daardoor ontstond de mogelijkheid dat wij het plan voor The Exchange, Stock en Options! zo konden uitwerken dat dit haalbaar is geworden.'

Andere ruimtelijke ordening

'Hotel The Exchange is een hotel waar mode en architectuur samenkomen in een gebied dat gericht is op goedkoop consumerend toerisme. Net als op de wallen van Amsterdam, is de ruimtelijke ordening erop gericht om meer diversiteit in het gebied te creëren om zodoende de kwaliteit van het gebied te verhogen. Voor Otto Nan en mij is een dergelijke uitdaging interessant. Wij creëren graag onverwachte verbindingen tussen verschillende culturen. Soms heeft dat grote structurele gevolgen, maar soms ook hele persoonlijke.'

Ander ontwerp

'De naam van hotel The Exchange verwijst niet alleen naar de tegenovergelegen beurs, maar ook naar de uitwisseling met de modestudenten. Het is gevestigd in drie gebouwen, waarvan de oudste dateert uit de zeventiende eeuw. De panden zijn van binnen doorgetrokken door architecten bureau Ons Werk, maar dusdanig dat de herkomst nog voelbaar is. Zelfs is een oude steeg naast het zeventiende eeuwse pand weer zichtbaar gemaakt. Elk van de 61 kamers is ontworpen en aangekleed door studenten en alumni van het Amsterdam Fashion Institute (AMFI) en een aantal door INA MATT, die ook verantwoordelijk was voor de inrichting van de publieke ruimtes. Dit leverde een grote diversiteit in kamers op. Variërend van 1 tot 5 sterren (net zoals in het Lloyd Hotel) en allemaal anders qua sfeer. Zo kan je logeren in een kamer die een trui draagt uit de tachtiger jaren, in een kamer waar de wand oogt als een korset, in een kamer waar de jurk van Marie Antoinette via het bed doorloopt over de grond, of bijvoorbeeld in een luxe kamer die aangekleed als een pasmodel. Mensen vragen me wel eens of ik niet bang ben dat de kamers gesloopt worden, maar ik heb in het Lloyd Hotel al gemerkt dat als iets met liefde gemaakt is, dat gasten daar respect voor hebben.'

Andere kennis

'De studenten van het Amsterdam Fashion Institute kregen de opdracht om de kamers aan te kleden ‘als ware het modellen op de catwalk’. Het was niet altijd makkelijk voor de ontwerpers om een kamer als model te zien. Het is natuurlijk ook heel raar. Een kamer beweegt niet, en het is geen volume dat je aankleedt. Maar toch beschouwden we de kamers alsof het modellen zijn, en alle interieurattributen als accessoires. De studenten werden gedwongen om anders te kijken. Natuurlijk dreigde het ook wel eens mis te gaan. Dan werd de deur naar de badkamer even vergeten. Maar dat los je dan weer op met een rits in de rok van de kamer. Soms hebben we onrealistische plannen moeten tegenhouden, maar die openden ons ook de ogen.'

Andere samenwerkingspartijen

'In dit project is een nieuwe samenwerking ontstaan tussen modestudenten en architecten. Lastige modellen hoor, die kamers. Ook voor ons was het nieuw. Ik had mij bijvoorbeeld niet gerealiseerd dat ontwerpers hun eigen stoffen zouden ontwerpen. Uiteindelijk zijn we een samenwerking met het Tilburgse textielmuseum aangegaan, dat meer dan een kilometer stof voor ons heeft gemaakt. Heel bijzonder als je daar in de fabriek rondloopt en een breimachine een tachtigerjaren trui breidt voor een kamer. Natuurlijk zijn deze stoffen goed geïmpregneerd ten behoeve van de brandveiligheid.”¨Voor het interieur heeft INAMATT twee tegels ontworpen waarbij de achterkant de voorkant is, net als labels op designerkleding. Deze zijn geproduceerd door tegelfabrikant Mosa en inmiddels aan hun collectie toegevoegd.'

Andere opgave

'Bij het Lloyd Hotel, dat opgeleverd is in 2004, duurde het acht jaar om een team te vormen, investeerders aan te trekken en de verbouwing te organiseren. Dan heb je echt wel doorzettingsvermogen nodig. Hotel The Exchange kregen we binnen twee jaar van de grond. Maar natuurlijk is de opgave ook wel heel anders, en veel kleiner. De eigenaar, Stadsgoed, kreeg een Europese subsidie voor de verbouwing. Stadsgoed verwachtte eigenlijk een minimaal financieel rendement en vond het sociaal maatschappelijke rendement en de kwaliteitsimpuls misschien nog wel belangrijker. Toch denken wij dat het concept rendabel zal zijn. De bezettingsgraden aan het Damrak zijn hoog en we hebben met de eigenaar een ingroeihuurtarief afgesproken, dat in de loop der jaren gestaag zal oplopen. We hebben het project deels gefinancierd met een lening, en deels met geld van 39 private geldschieters. Maar voordat alle financiering rond was, waren de ontwerpers al aan het werk, zo moet ik bekennen. Achteraf gezien best een risico. Je moet durven experimenteren, anders kom je niet verder.'

herbestemming

ESW_Suzanne_Oxenaar.jpg

Suzanne Oxenaar

Suzanne Oxenaar is Artistiek Directeur van Lloyd Hotel & Culturele Ambassade (2004) en Hotel The Exchange, winkel OPTIONS! en restaurant Stock (2011) in Amsterdam. Beide projecten initieerde zij samen met Otto Nan, evenals het tijdelijke LLove Hotel in Tokio (2010). Oxenaar is ook initiatiefnemer en voormalig curator van ‘Het Vijfde Seizoen’, waar kunstenaars in psychiatrisch instituut Willem Arntszhoeve in Den Dolder inwonen en gaf als adviseur voor SKOR opdracht voor grootschalige projecten in de openbare ruimte. Daarnaast organiseerde zij tentoonstellingen als ‘BRAIN’ (Gorinchem, 1992), EXCHANGE/ MOSKOU (Moskou, 1993), EXCHANGE/ DATSJA (Almere, 1994-‘95) en was zij één van de oprichters van restaurant Supper Club, dat na jarenlang reizen neerstreek in Amsterdam.

project

Hotel The Exchange

website

http://www.lloydhotel.com

social media