Duurzaamheid is een kans

Andy van den Dobbelsteen vindt het een voorrecht te behoren tot de generatie die gesteld staat voor de transitie naar een duurzame en energieneutrale samenleving. Volgens hem geen angstbeeld, maar een kans. Hij wil graag een flinke bijdrage leveren aan die transitie en richt zich daarbij voornamelijk op de gebouwde omgeving. Hoe kunnen we die energieneutraal maken, hoe kunnen we kringlopen sluiten en hoe leidt dat tot een verbeterde leefkwaliteit?

Persoonlijke motivatie

‘Ik heb een sterke motivatie. We leven in een heel bijzonder tijdsgewricht waarin duurzaamheidsvraagstukken niet langer voor ons uitgeschoven kunnen worden. Als we de vraagstukken en de context waarin we leven bekijken, dan zien we dat de huidige generatie deze vraagstukken moet oplossen. Alleen dan kan er een leefbare toekomst gegarandeerd worden voor ons en onze kinderen. Wij zijn het die het nu moeten gaan doen. Vóór 2025 moet er een antwoord geformuleerd zijn ten aanzien van klimaatverandering, hernieuwbare energiebronnen, investeringsrichtingen en andere aspecten van duurzaamheid. Daar moet op tijd op geanticipeerd worden, en de investeringen kunnen daar nu al voor gedaan worden. Dat wij voor die vraag gesteld staan zie ik niet zozeer als een problematische opgave, maar als een eer. Onze generatie kan daar later op worden afgerekend.

Achteraf gezien heb ik mijn ecologische bewustzijn van kinds af aan meegekregen. Mijn grootouders leefden dicht bij de natuur. Ik ging daar vaak logeren. Met hen maakte ik lange boswandelingen, ze hadden een eigen moestuin en waren zuinig met wat ze hadden. Nu leven we veel decadenter, en zien we niet zo goed meer hoe we op een andere manier kunnen leven: op een wijze die integraler en minder materialistisch is.’

Persoonlijke ambitie

‘Ik ben heel ambitieus, maar dan in de idealistische zin. Ik wil graag een flinke bijdrage leveren aan de transitie naar een duurzame samenleving. Daarbij richt ik me voornamelijk op de gebouwde omgeving. Hoe kunnen we die energieneutraal maken, hoe kunnen we kringlopen sluiten en hoe leidt dat tot een verbeterde leefkwaliteit? Nu wordt gedacht, en ook uitgedragen, dat de duurzame samenleving een angstbeeld vormt. Dat het een samenleving is waarin minder voor handen is, zoals grondsto