Van journalist naar ontwikkelaar

Opgeleid als journalist en per ongeluk ontwikkelaar geworden. De man achter woningprojecten ‘het Bolwerk’ (bekroond met de Gouden Piramide 2006), ‘Reykjavik’ in Utrecht, en ‘Ithaka’ in Almere en redacteur van het ‘Jaarboek Architectuur in Nederland’. Zoekt naar het juiste antwoord op het juiste moment. Kiest nooit de makkelijke weg, maar wil wel altijd waarde toevoegen aan een plek. Think Big, Act Small! Geïnspireerd door de projectmatige woningbouw uit het midden van de vorige eeuw van projectontwikkelaar Joseph Eichler, organiseert Oostmeijer architectuurreis The Summit. In zijn vrije tijd rijdt hij op zijn IJslandse paard Gyllir frá¡ Sauá°á¡rkróki.

Persoonlijke motivatie

‘Allereerst ben ik van huis uit geen ontwikkelaar of architect. Ik ben opgeleid als journalist en per ongeluk in dit vak terecht gekomen. De bunker in de binnenstad van Utrecht kende ik goed omdat ik er dagelijks mijn hond uitliet. Ik had ervaring met het opknappen van mooie oude huizen. Maar een bunker slopen en iets nieuws bouwen in een historische omgeving is een vak apart. Er bestaat geen opleiding voor of handboek dat je daarbij kan helpen. Het is vooral zelf het wiel proberen uit te vinden. Ik had geen groot bedrijf waarvan ik deel uitmaakte, en dat wilde ik ook niet. Altijd zijn er dan collega’s die je komen vertellen dat het anders moet, of dat je er beter maar helemaal mee kunt ophouden. Voor mij is het belangrijkste het juiste antwoord te vinden op het juiste moment. Wat is de potentie van een plek? Zo was het ook met de bunker in Utrecht. Er stond een logge gecamoufleerde bunker in het erg mooie Zocher park in Utrecht niks te wezen, een grote klomp beton. Een donker, levenloos gat. Het eerste wat ik heb gedaan is contact zoeken met het bewonersplatform in de buurt. Zij vonden dat er gewoond moest worden op die plek, dat er ’s avonds lichtjes moesten branden. Daarmee is het project ooit begonnen. Het contact met buurtbewoners. Het is zo’n mooie eeuwenoude plek. Stedelijk en groen tegelijk. Daar wilde ik graag nieuwe betekenis en nieuwe lading aan geven. Vasthouden en niet meer loslaten. Net zolang totdat het is gelukt.’

Persoonlijke ambitie

‘Goed werk leveren. Iets van waarde toevoegen aan een plek. Een project is voor mij geslaagd als de mensen die er gaan wonen zich hechten aan hun huis en omgeving. Nooit de makkelijke weg kiezen. Maar juist onbekende paden inslaan, zoals met ‘Ithaka’ in Almere, waar wij in plaats van privé-tuinen een groot park met zwemvijver van vijftig meter lang hebben gerealiseerd voor de bewoners.’

Opleiding

‘Ik heb de school voor de Journalistiek gedaan omdat ik van jongs af aan nieuwsgierig was, en nog steeds ben. Het onderzoeken en schrijven, dat heeft er altijd in gezeten en dat komt mij nog steeds van pas. Alles valt of staat met goede communicatie. Ik heb een allergie tegen marktonderzoeken. Omdat ze zo enorm generiek zijn komt daar niets verrassends uit, alleen grijze gemiddelden. Eigenlijk doe ik nog steeds als een journalist onderzoek. Ik ga op zoek naar de achterliggende lagen en probeer verhalen boven te krijgen van bewoners. Mensen van vlees en bloed, geen abstracties. Het begint altijd met het doorgronden van een opgave. Grip proberen te krijgen op de opgave en de plek waar iets moet gaan gebeuren. Dat kan heel klein beginnen en van daaruit steeds verder groeien. Think Big, Act Small!’

Persoonlijk netwerk

bOb van Reeth, Jan Verrelst en André van Bekkum. Zij waren de eersten bij wie ik als naïeve hemelbestormer aanklopte toen ik iets wilde met de bunker in Utrecht. Samen hebben wij er iets moois van gemaakt. ‘Het Bolwerk’ is en blijft een dierbaar project.’

Persoonlijke referenties

‘Ten eerste goede plattegronden. Zwitserse plattegronden.
Ik vind dat woningbouw te lang en te vaak beperkt is gebleven tot faá§ade-architectuur. Opdrachtgevers en architecten hebben het maken van interessante plattegronden en interessante ruimtes een beetje links laten liggen. In de goede tijd kon dat, want iedere woning werd blindelings gekocht. Het goede van crisis is dat wij allemaal veel meer ons best moeten doen. Standaardoplossingen zijn niet meer aan de orde. In Zwitserland zijn zulke mooie appartementen en zulke goede plattegronden te zien. Een verademing om te ervaren hoe het ook kan. In Nederland hadden wij ooit de traditie om vindingrijk te zijn in het verzinnen van woningtypologieën. Die kunst moeten wij ons opnieuw eigen proberen te maken. De wet- en regelgeving zou hier wel iets losser en makkelijker mogen. Wat mij betreft zou binnen regelgeving veel meer het principe van gelijkwaardigheid moeten gelden. Dus als een regel er is met een bepaald doel, dan zou een oplossing dat hetzelfde doel verwezenlijkt ook acceptabel moeten zijn.
Ten tweede noem ik Joseph Eichler, een accountant die projectontwikkelaar werd en in de jaren 50-60 meer dan 11.000 woningen bouwde in de San Fransisco Bay Area. Ik heb nu drie keer een architectuurreis georganiseerd om deze Eichler woningen en andere inspirerende voorbeelden uit de Mid Century te bekijken. Wat ik er zo geweldig aan vind is dat Eichler talentvolle jonge ontwerpers aantrok om de meest verrassende woningen te ontwerpen. Ruim, licht en betaalbaar. Steve Jobs is een Eichler buurt opgegroeid en zegt dat Apple nooit zou hebben bestaan zonder Eichler en zijn opvattingen over design. In de woningen van Eichler is ook duidelijk een persoonlijke smaak en ambitie van de opdrachtgever af te lezen. ‘Wide open spaces flowing from the inside out’. Binnen en buiten lopen op een vloeiende manier in elkaar over. Het zijn huizen die je blij maken en vrolijk. Alsof het alle dagen feest is.’
En tot slot, reizen in zijn algemeenheid. Doen! Veel op pad gaan! Omdat ik van mening ben dat je tijdens een reis veel meer leert en bereikt dan in vele vergaderingen samen. Iedereen heeft het nodig om geïnspireerd te blijven. En goed voorbeeld doet goed volgen.’

Nederland Next

‘Ik hoop dat de woningmarkt over tien jaar weer meer in beweging is, en dat er meer vanuit kleinschaligheid wordt gedacht. Dat we ons beseffen voor wie we bouwen. Als je nu kijkt naar al die gebouwen die op elkaar lijken, teveel van hetzelfde, dan realiseer je je ook dat we een tijd lang hebben geleefd in een megalomane gekte. Het is goed dat daar nu verandering in komt.

herbestemming tijdelijke openbare ruimte

CAR_profielfoto_EdwinOostmeijer.jpg

Edwin Oostmeijer

Edwin Oostmeijer (Enschede, 1963) is opgeleid als journalist en werkt nu als zelfstandig projectontwikkelaar. Sinds 2006 heeft hij drie woningbouwprojecten gerealiseerd, waaronder het met de Gouden Piramide bekroonde Utrechtse Bolwerk, en momenteel zijn twee projecten in ontwikkeling. Oostmeijer is tevens redacteur van het ‘Jaarboek Architectuur in Nederland’, bestuurslid van de Stichting Europan en de Van Eesteren-Fluck en Van Lohuizen Stichting en organiseert architectuurreis The Summit naar onbekende hoogtepunten van Northern Californian Modernism in San Francisco en de Bay Area.

project

Ithaka

interview

Van journalist naar ontwikkelaar

website

http://www.edwinoostmeijer.nl

netwerk

Jan Verrelst