De infrastructuur van morgen

Kai van Hasselt, adviseur voor stedelijke strategie en culturele intelligentie, is één van de curatoren voor Nederlandwordtanders/Live Internationaal #1. Hoe ziet hij Nederlandwordtanders in de huidige internationale, ruimtelijke context?

'Nederland was en is een land waar met interesse naar wordt gekeken als het gaat om architectuur en bouwkunst. Enkele van de belangrijkste hedendaagse architecten komen uit ons land. Door een afnemende groei, de economische crisis en andere maatschappelijke noden is er echter steeds minder behoefte aan nieuwe gebouwen.

Laten we nu focussen op kwaliteit van de uitkomst en het proces, en nadenken welke paden we in moeten slaan om op de middellange termijn een leefbaar land te hebben. Dat betekent inzetten op de juiste infrastructuur van morgen en niet automatisch meer van het zelfde bouwen. Als we heel goed in het proces en de instrumenten worden waarmee we tot die nieuwe infrastructuur komen, kan dat op de middellange termijn ons nieuwe exportproduct worden. Zoals dat eerst vooral de uitmuntende architectuur zelf was.

Presentatie Nederlandwordtanders/Live #1

Internationale ruimtelijke ontwikkelingen
Als er een megatrend op ons afkomt, dan is het wel de verstedelijking in opkomende landen. Die verstedelijking of 'urbanization' is natuurlijk een containerbegrip, waarin veel nuances en gradaties vallen aan te brengen. Zo gaat vaak de aandacht uit naar de megastad, maar is er ook een veelvoud aan verstedelijkspatronen. Op Java, Indonesië, wordt het landschap van rijstvelden en de dorpen juist verstedelijkt, in plaats van dat mensen naar de stad trekken. Een vergelijkbaar proces, door Terry McGee, Julia Cloete en anderen beschreven als het ‘Desakota fenomeen', is ook in delen van zuidelijk Afrika te zien. Zelf sprak ik ooit met een hooggeplaatste marinier, die verstedelijking van kustgebieden vooral analyseerde aan de hand van de risico’s die de dichtheidsstress met zich mee brengt; potentiële bronnen van conflict, ongelijkheid en corr