• /files/pro/i_0154/05_SUBoffice_Kiosk_RubenDarioLegmeer.jpg
  • /files/pro/i_0154/01_SUBoffice_Kiosk_RubenDarioLegmeer.jpg
  • /files/pro/i_0154/07_SUBoffice_Kiosk_RubenDarioKleimeer.jpg
  • /files/pro/i_0154/02_SUBoffice_Kiosk_RubenDarioLegmeer.jpg
  • /files/pro/i_0154/04_SUBoffice_Kiosk_RubenDarioLegmeer.jpg

Singeldingen

Hoe kan een simpele ingreep een plek voor veel mensen betekenisvol maken? In de zomer van 2008 startten Karen Hammink, Judith Pouwelse en architect Eireen Schreurs van SUBoffice in het Rotterdamse Heemraadspark Zomerkiosk Singeldingen, dat inmiddels haar vijfde seizoen beleeft en volgend jaar wellicht een permanente plek krijgt.

Een deel van de projecten van SUBoffice start op eigen initiatief. Ze gaan bijna altijd over de potentie van een plek, en beginnen vanuit een nieuwsgierigheid: werkt dit idee daar? Welke vorm moet het krijgen? Zo is ook het bewonersinitiatief Singeldingen begonnen: een zomerkiosk met activiteiten op een heel mooie plek in Rotterdam, het Heemraadspark. Aan de keukentafel is eindeloos aan de formule gesleuteld. Tot we op een gegeven moment, met een startsubsidie van de deelgemeente, gewoon begonnen met een oude loempiakar in het park. Zo hebben we de plek kunnen uittesten. Achteraf blijkt dat uitproberen cruciaal, en dat experimenteren doen we nog steeds. Het levert fysiek en mentaal ruimte om dingen uit te proberen of bij te stellen. Ik denk vaak: “dat kan toch iedereen,” maar om dit soort projecten van de grond te krijgen moet je onverzettelijk zijn en zitvlees hebben. En overtuigd zijn van je gelijk.

In 2009 ontwierp SUBoffice de vaste kiosk. Singeldingen beleeft nu haar vijfde seizoen en het vervult duidelijk een behoefte in de wijk. De simpele ingreep van een kiosk heeft de plek voor veel mensen betekenisvol gemaakt. Het biedt buurtgenoten de kans om ook dingen uit te proberen: er zijn activiteiten en een wekelijkse buitenkeuken, er wordt gevoetbald, getai chi’d en zijn publieke discussies, maar je kunt ook gewoon koffie drinken en een krantje lezen.

Het project lijkt goed en af. Niets meer aan doen, zou je denken. Maar stilstand blijkt dodelijk voor dit soort projecten, die drijven op fondsen en enthousiasme van vrijwilligers. Fondsen willen ontwikkeling zien, en vrijwilligers komen telkens met nieuwe ideeën. Als initiatiefnemer moet je je dus blijven afvragen: waar liggen kansen en mogelijkheden, en hoe kan je wat je hebt bereikt inzetten voor een volgende stap? Het volgende idee is om een permanente plek voor